Hooggeëerd bezoek -)

Weer een weekje voorbij. Heel veel gedaan en eigenlijk ook weer niets….

De stage loopt niet, maar dat is waarschijnlijk heel snel voorbij. Na ontzettend vaak initiatief genomen te hebben hier, hebben we onze stagebegeleidsters in Nederland ingeschakeld.
Zij hebben ons min of meer weer op weg geholpen. Naast de stage bij Vadaskert ga ik observeren in een Autist Research Centre hier in Boedapest. Ook heb ik woensdag gesprek in Székersféhervár over de Open Wereld School ook een project voor Autistische kinderen/jongeren om te kijken welke mogelijkheden hier liggen.
De wolken verdwijnen zo langzaam, net zoals de lente zijn intrede doet want, de bloemetjes beginnen langzaam te bloeien!

En dan nu de beste gebeurtenis… Mijn moeder kwam op bezoek!!!
Eindelijk weer even lekker samen met mijn moeder zijn, heeft me echt heel goed gedaan. En natuurlijk als inwoner van Boedapest moet je ook wat moois laten zien!
Zo heb ik samen met haar de Castle Caper gelopen. Een wandeling door de wijk onder aan de Castle Hill naar boven toe. Mooie uitzichten over Buda, langs een synagoge, de grote Matthias kerk (in de steigers) en langs verschillende monumenten en musea. Met als eindpunt van de wandeling het Royal Castle, met een schitterend uitzicht over Pest en de Donau.
Een wandeling langs de Andrassy út. Een oude, grote, drukke straat met veel grote statige bouwwerken. Loop je de Andrassy út helemaal uit dan eindig je op de Heroes Square. Een plein met zoals het woord al zegt een verering aan de helden uit het verleden. Ook erg toeristisch want elke 5 minuten stopt er wel een bus met toeristen die dan 10 minuten foto’s mogen maken en dan weer moeten instappen….
Natuurlijk zijn we ook heerlijk gaan eten. In restaurantjes; waaronder één avond samen met Renee en twee Turkse studenten uit Kodolányi.

Aan alle leuke dagen komt natuurlijk een eind zo ook aan deze. Zolang heb ik er naartoe geleefd en zo snel gingen ze ook weer voorbij-(
Hierbij eindigt ook mijn update, mijn moeder zit in het vliegtuig naar Keulen en ik maak me op voor mijn stage!

Oh maar ik wil jullie wel echt super bedanken voor de mailtjes. Ze doen me echt heel goed!
Liefs

Geen Stage > Feestje?

Tja als je stage niets is dan moet je toch wat of niet...? haha

In het kader van Low-festival was er vorige week My City Amsterdam. En dan moet er natuurlijk een optreden zijn van de Amsterdam Klezmer Band (?), Oost-Europese Joodse muziek met zigeuner en balkan invloeden. Met in het voorprogramma the Cool Collective.
Heel apart, het optreden was in de A38, een boot op de Donau.
De Nederlandse bevolking was goed vertegenwoordigd. Heel apart, om (eindelijk) weer gewoon Nederlands om je heen te horen spreken. Ik voelde me bijna weer even thuis :). De voetjes gingen al snel van de vloer bij het horen van de eerste tonen, en met de voetjes ook de boot die mee deinsde op het ritme wat de sfeer juist dat beetje extra gaf.
Al met al een leuke late avond.

Dit merkte ik vooral de dag erna toen (na 3uur) slaap mijn wekker weer af ging. Op weg na Székerfehérvár. Want we zijn hier natuurlijk om te leren.
Na een paar uurtjes les te hebben gehad, kregen we de sleutel om voor 2 nachtjes te blijven slapen op Kodolányi.
Hier werden we dezelfde avond uitgenodigd door twee Finse meiden om samen wat te gaan drinken. En drinken kunnen ze, haha! Twee kleine blonde aardige meiden, die zuipen als.... Waarschijnlijk houden ze zich in Finland warm met de Wodka en bier ????

Samen met nog wat andere studenten zijn Renee en ik naar een klein cafe gegaan in de kleine stad. Dat heeft ook weer zijn eigen charme :) en tegelijk ook weer een leuke manier om de studenten beter te leren kennen.
De studenten zijn erg leuk en vriendelijk onderling. Met het groepsgevoel is niets mis. Hierdoor voelde ik me gelijk een heel stuk beter op mijn gemak. Maar aan alle leuke avonden komt een einde zo ook aan deze!

De zaterdag was de winetasting, (gezellig/leuk/een hele ervaring). Deze begon om 12 uur. Slaperig (soms met kater) kwamen de studenten uit hun kamers, om te verzamelen bij de bus. Het zonnetje scheen, en de lucht was mooi blauw.
Eenmaal aangekomen zat de sfeer er al goed in, ik was erg nieuwsgierig naar wat er komen ging...

We kregen witte wijn 6 soorten van droog naar zoet. Daarna nog een 7e weer een droge. We kregen hapjes (kaars/vlees/groente) en brood om te eten bij de wijn. Die laatste ging er bij iedereen goed in! Bij deze paar wijnen bleef het niet, er was een vrijgevige (oud)student uit Alaska, die nog eens 4 flessen wijn kocht en deze verdeelde. Hierna volgde nog bier en champagne. En dat alles op nog klaarlichte dag.

Het was echter heel leuk om eens onder de studenten te zijn. Hier in Budapest leven Renee en ik, heel erg afgezonderd van alles en iedereen. We hebben les in Székesfehérvár, en niet in Budapest waardoor we hier niet gemakkelijk studenten ontmoeten, en op stage heb je ook alleen patienten. Hier heerst echter ook een beetje een hierarchie. Als stagiaire sta je heel laag in de hierarchie. Om dus nu andere studenten vind ik erg leuk, en geeft me juist weer een extra stimulans.

En dan als laatste ...
~*~~~~* the Night of The Unexpected*~~~~*~
Trafo, the House of Contemporary Arts
Omschreven als een avond vol verassingen, met verschillende muziekstijlen, geëxpirimenteerde muzieksoorten, van techno tot gecomponeerde klassieke muziek.
Erg apart om te zien, jammer genoeg was ik wat laat daar zodat ik niet alle optredens heb gezien, maar wat ik heb gezien, had ik echt nog nooit gezien. Echt heel mooi, de lichteffecten, de muziek was erg apart, soms wel pijnlijk voor de oren. Van een klassiek koor tot keiharde Techno muziek. Een hele ervaring.