Die Hongaren

Nu ben ik een week hier, het wennen begint heel langzaam.
Maar uiteindelijk went zelfs het toetsenbord!

Ik woon in de instelling zelf, de instelling heeft een aparte vorm, iets wat doet denken aan een kinderverhaaltje.
Aan de Hűvősvőlgyi (chilly valley), deze straat is echt super lang, vandaag ben ik richting het moszkva tér gelopen, daar doe je dus echt een uur over. Ik woon in een soort parkje dat wordt beveiligd door mannetjes,
naast een spookhuis, een heel groot geel huis, met echt iets van 80 kamers. Dit is een oude psychiatrie voor kinderen waar vroeger illegale prakrijken werden uitgevoerd. Nu staat het gebouw meer als de helft leeg en is het vervallen.

Samen met renee heb ik deze week een aantal dingetjes geien.
We zijn met de childrenˇs train, dat is een treintje wat nog uit het oude communisme stamt en wordt bestuurd door een volwassen machinist en voor de rest door kinderen, naar Janos Hegy geweest (in de Buda Hills). Hier kon ik door de takken heen echt het meest mooie uitzicht van Budapest zien. Na een wat hogere klim, stond daar boven op de berg een monument waar we ook nog naar binnen konden. Vanaf daar had je uitzicht over heel Budapest. Echt super mooi. De Buda Hills zijn we met de kabelbaan weer na beneden gegaan, echt zo grappig. Op een gegeven moment ga je gewoon langs de slaapkamerramen van mensen.

Ook heb ik een mooie wandeling langs de donau gemaakt, eerst aan de ene kant, zodat ik een mooi uitzicht had op Buda en daarna aan de andere kant, waardoor natuurlijk het uitzicht op pest verscheen.
We zijn ook wezen stappen, aan de hand van de trotter. Ik geloof dat dat boekje geschreven is door mannen, de plaatsen waar we waren waren niet echt het je van het het. We zijn begonnen in de Billard. Heel leuk omschreven als een kelder van allemaal gangetjes, en leuke muziek waar je ook kan biljarten. Nou het was alleen biljartjes, geen grote kelders met kleine ruimtes geen muziek. Dus wij op naar de discotheek die daar oh zo leuk instond. The Place to be, niet dus. Echt een combinatie van Skihut Bozzini en Naar Huis en dan nog erger, met wat van die blonde dozen die in een kooi stonden te dansen. Weten we dat in ieder geval voor de volgende keer.

Morgen gaan we naar Kodolánji, de Hogeschool waar we onze taalcursus zullen gaan volgen en waar we ook een cursus krijgen over de Hongaarse cultuur. Misschien dat ik dan erachter kom, waarom de Hongaren zo stug, individualistisch en patrionistisch zijn. Het is echt hier een hele eigen wereld.

Dank jullie voor alle reacties over de mail echt heel leuk! Ik mis jullie ook nu echt al heel erg en dan moet ik nog ongeveer 174 dagen hihi...